PRAKSİSAnasayfaPRAKSİS TVGaleriAramaÜye ListesiSSSKayıt OlGiriş yap
En son konular
» MISIR'DA NELER OLDU?
Paz Şub. 27, 2011 10:41 pm tarafından olric

» 2010 YILININ EN İYİ 10 FİLMİ!!!
Perş. Ara. 30, 2010 10:42 am tarafından olric

» ALSANJACK - Çisem ERKAYA
Ptsi Ara. 27, 2010 2:18 pm tarafından olric

» Iraklıları insan olarak görmüyordum
Salı Ara. 21, 2010 11:31 am tarafından olric

» RANDEVU İSTANBUL FİLM FESTİVALİ..
Ptsi Ara. 20, 2010 11:03 am tarafından olric

» İnsan Hakları Belgesellerinde Rachel...
Çarş. Ara. 15, 2010 11:23 am tarafından olric

» ALAVARA
Ptsi Ara. 13, 2010 10:48 am tarafından yoldaş

» NEFRET SUÇLARINA KARŞI BULUŞUYORUZ...
Ptsi Ara. 13, 2010 10:30 am tarafından yoldaş

» rockmanifesto - küçük iskender
Çarş. Ara. 01, 2010 11:53 pm tarafından yoldaş

PRAKSİS HABER LİSTESİ
Click to join gencpraksisdergisi

Genç Praksis Dergisi haber listesine gitmek için tıklayın!

EMEK HABERLERİ

Paylaş | 
 

 estetize edilmiş cinayetler

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
merve acar
Yazar


Mesaj Sayısı : 1
Yaş : 26
Puan : 0
Kayıt tarihi : 22/12/08

MesajKonu: estetize edilmiş cinayetler   Ptsi Ara. 22, 2008 9:49 pm

Sanatçı kişiliğini cinayetlerle ortaya koymayı tercih eden hasta bir
katili ve onun peşinde eski günlerine dönmeye çalışan bunalımlı bir
dedektifi konu alan
"Anamorph", çarpıcı konusuna rağmen heyecan uyandırmıyor.

Sinema, özellikle Hollywood sineması uzunca bir süredir sıradan seri

katillerle pek ilgilenmiyor. Farklı ve çarpıcı olmak için yola çıkan
sinema adamları, en eksantrik katil profillerini yaratmaya çalışıyorlar
var güçleriyle. "Anamorph" ("Anamorph", 2007) da böyle
bir çabanın sonucunda ortaya çıkmış, sofistike bir seri katil ile
yalnız ve mesleğinin sonuna gelmiş bir dedektifin kedi-fare oyununu
konu alan bağımsız bir yapım. Bağımsız bir yapım deyince beklenti biraz
daha yükseliyor elbette. Filmin başarılı ya da başarısız olmasından
öte, buradaki beklenti daha çok filmin şahsına münhasır olması ile
ilgili. Ama "Anamorph" bu konuda hayal kırıklığı yaratıyor. Bu
zamana kadar yapılmış emsallerinden bir farkı olmadığı gibi, duygu
yaratmadaki zayıflığı ile de çıtasını bir hayli aşağılara çekiyor. Sofistike seri katiller furyasının en önde gelen karakteri bana göre Hannibal Lecter'dır. Dr. Lecter'ın her biri ince ince düşünülmüş cinayetlerini konu alan üç filmde de ("Kuzuların Sessizliği", "Hannibal" ve "Kızıl Ejder") izleyici olarak Lecter'la
kurduğumuz ilişki bir türlü netleşmez. Çünkü o cani bir katil olmasının
yanı sıra, öylesine zarif, kültürlü ve zeki bir adamdır ki, hayranlık,
sempati ve nefret arasında gider geliriz. Filmler, seyirci olarak
bizleri Hannibal ile tanıştırır ve yakınlaşmamızı sağlar. Hannibal'i o kadar yakından tanırız ki, en radikal cinayetini işlerken bile, herhangi bir gerçek dışılık hissetmeyiz. Çünkü o Hannibal'dir.
Oysa ki "Anamorh"da, seri katille bir ilişki kurmak bir yana,
kendisini tanıyamıyoruz bile. Cinayetlerini anamorfoz denilen, bir
tuvalde iki resim sergilemeyi sağlayan bir resim tekniğiyle dizayn eden
bu sanat düşkünü katil, zekâsı ve yarattıklarıyla daha yakından
tanınmayı hak ediyor. Düşünülmüş ve yaratılmış özel bir karakteri
seyirciden böylesine uzak tutmak bana göre "Anamorph"un en büyük hatası. Film daha çok dedektif Stan Aubray üzerine kurulu. Ancak mutsuz, yorgun ve soğukkanlı Aubray de, filmin ana karakteri olarak yakınlaşabildiğimiz biri değil. Yakınlaşabilecek kadar tanıyamıyoruz onu da. Oysa ki Willem Dafoe'nun güçlü oyunculuk potansiyeli Aubray karakterini uçurabilirdi.
Kaçırılmış fırsatlar
Geçmişte benzer bir seri katil olayını çözdüğünü sanarak, yanlış bir kişinin ölümüne neden olan Aubray, bu başarısızlığın üzüntüsünü üzerinden atamaz. İçine kapanan ve alkol sorunları yaşayan Aubray,
yıllar sonra benzer tarzda cinayetler işleyen bir seri katil ortaya
çıkınca tekrar eski günlerindeki enerjisini yakalamaya çalışır. Katilin
izini sürerken, eski anıları huzur vermez. Sıradışı katil, her bir
cinayet mahallini tek eserli bir sanat galerisine çevirirken, her
resimde Aubray'e cinayetle ilgili bir işaret bırakır.
Film işte bu hikâye boyunca sessizce ilerliyor. Kendine ait bir
atmosferde, mantıklı, düzgün ama heyecansız bir şekilde. Sonu ise
çarpıcı kılınmaya çalışılırken, filmin genel çizgisinden koparılmış
gibi bir his yaratıyor. "Anamorph" parlak bir fikirden yola
çıkan, atmosferini başarıyla kuran, ancak seyircisini kendine dahil
edemeyen bir film. Cinayetlerin neden ve nasıl işlendiğine, katilin
karakterine, kurbanların kim olduğu ve neden seçildiklerine dair bir
iki ufak bilgi ve paylaşım filmi çok daha farklı bir yere
taşıyabilirdi. Belli ki minimalist bir anlatım hedeflenmiş. Yönetmen Henry Miller
belli bir çizginin dışına çıkmamaya ısrarla özen gösteriyor. Ama
maalesef bu özen filmin donuk, mesafeli ve sıradan olmasına sebebiyet
veriyor.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
olric
Praksist - Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 202
Yaş : 27
Nerden : bizans
Puan : 179
Kayıt tarihi : 14/10/08

MesajKonu: Geri: estetize edilmiş cinayetler   Ptsi Ara. 22, 2008 10:18 pm

merve hanım, yazı size mi ait yoksa yazarı eklemeyi unuttunuz. eğer sizinse son derece şağlam bi film tanıtımı/eleştirisi olmuş. elinize sağlık..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
estetize edilmiş cinayetler
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
PRAKSİS GENÇLİĞİ :: PRAKSİS Kültür Sanat :: PRAKSİS Sinema-
Buraya geçin: